000			03047nam a22002417a 4500
001			PLP - 3629
003			PLP
005			20230629062804.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			120611t1999 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a960-04-1618-4
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_aΝικολαϊδου, Σοφία, _d1968- _91034
245	1	2	_aΟ φόβος θα σε βρει και θα 'σαι μόνος / _cΣοφία Νικολαϊδου.
260			_aΑθήνα : _bΚέδρος, _c1999.
300			_a201 σ. ; _c21 εκ.
520			_aΙστορίες για αίματα και φονικά κοράσια και μάγια, αλλά και όντα απ' το διάστημα, ύπουλες μηχανές και μασίφ τρέλα. Μεξικάνικο υπνοστεντόν. Μια νύχτα στο ρέιντζερ. Η αγαπησαντρού, φτου, όλα ανάποδα.Ταγκό. Σπίτι χωρίς παράθυρα. Πώς λύνεται η κατάρα. Σκέτο στήθος. Μια τρέλα επιτρέπεται. Ας τα έχουμε μπροστά μας, να τα βλέπουμε. Πώς έρχονται οι ιδέες; Η νταντά. Ο πειρατής και το κορίτσι. Ο φόβος θα σε βρει και θα' σαι μόνος. Τα παιδιά είναι ευτυχία αλλά κάνουν φασαρία. Ο διαστημοβιαστής. Η επιστροφή της θάλασσας. Όταν οι πεθαμένες σού φοράνε δαχτυλίδια. Κοιμήσου και παράγγειλα εγώ τα δάκρυά σου. Δεν έχουν κόκαλα οι αγγελοπιασμένες. Ο επισκέπτης. Και ποια χρονιά ήταν ο Σεφέρης στο Λονδίνο; Βελόνες στα ματόκλαδα. Υπάρχουνε νεκροί που δεν κοιμούνται. Το φιλί. Οι μουζικάντηδες δεν είναι άνθρωποι ν' ανοίξεις σπίτι. Εκείνος που τον χάιδεψε η μαύρη σκιά. Το πρώτο γεύμα. Οι εισβολείς παρατηρούν και περιμένουν. Βαρέλι στο υπόγειο. Καμιά φορά περνάει μια γενιά. Πόσο πονάει το κεντρί κι είναι βαθιά βαλμένο. Γερνάνε οι ψυχές; Έδεσα το στεφάνι σου και το 'ριξα του βρόντου. Καταγουσταρέισον. Τελευταία βουτιά. Το πείραμα. Οι μεγάλες δηλώσεις, πες της, θέλουν παρελθόν. Είναι γυναίκες που τους πάει το κλάμα. Το βουβαμένο πιάνο.Πώς καταλαβαινόμαστε εμείς που αγαπιόμαστε. Είσοδος τζάμπα.
650		4	_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512
942			_2ddc _cAF _03
999			_c3629 _d3629