| 000 | 02262nam a22002657a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 3714 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20230125062821.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| 1 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 120621t1990 gr ||||e |||| 00| 1 gre d | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 1 |
_agre _heng |
|
| 082 | 0 | 4 | _a823 |
| 100 | 1 |
_aClarke, Arthur Charles G., _d1917-2008 _94631 |
|
| 245 | 1 | 0 |
_a2061 Οδύσσεια τρία / _cΑρθουρ Κλαρκ ; μετάφραση Αλέκος Παπιδάς. |
| 260 |
_aΑθηνα : _bΚάκτος, _c1990. |
||
| 300 |
_a294 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 500 | _aΤίτλος πρωτοτύπου: 2061 Odyssey three. | ||
| 520 | _a«. . . Το φως του Εωσφόρου έπεφτε πάνω στο μαύρο γυαλί του αρχαίου κτιρίου και ταυτόχρονα πάνω στο στενό ασημένιο τόξο που απλωνόταν πάνω από το νότιο τμήμα του ουρανού. . . Αν κάποιος κοίταζε προσεκτικά, θα μπορούσε να ξεχωρίσει μια λεπτή κλωστή του Πύργου του Παναμά, ενός από τους έξι ομφάλιους λώρους από διαμάντι που ένωναν τη Γη με τα διασκορπισμένα της παιδιά. . . Ξαφνικά, σχεδόν τόσο απότομα όσο είχε φανερωθεί, ο Εωσφόρος άρχισε να εξασθενεί και σιγά σιγά να χάνεται. Η νύχτα που οι άνθρωποι είχαν ξεχάσει για τριάντα γενιές απλώθηκε με τα όμορφα φτερά της για να δώσει στον ουρανό το πρόσωπο εκείνο που για εκατομμύρια χρόνια είχαν συνηθίσει και αγαπήσει οι άνθρωποι. Και για δεύτερη φορά μέσα σε τέσσερα εκατομμύρια χρόνια, ο Μονόλιθος ξύπνησε». | ||
| 650 | 4 |
_aΑγγλική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93653 |
|
| 650 | 4 |
_911984 _aΕπιστημονική φαντασία |
|
| 700 | 1 |
_aΠαπίδας, Αλέκος _94638 |
|
| 942 |
_2ddc _cAF _00 |
||
| 999 |
_c3714 _d3714 |
||