000			03191nam a22002777a 4500
001			PLP - 3949
003			PLP
005			20190527102049.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			120906t2016 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-496-284-6
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	1		_agre _hita
082	0	4	_a853
100	1		_91148 _aEco, Umberto, _d1932-2016
245	1	0	_aΜπαουντολίνο / _cΟυμπέρτο Έκο ; μετάφραση Έφη Καλλιφατίδη.
250			_a2η ανατ.
260			_aΑθήνα : _bΨυχογιός, _c2016.
300			_a633 σ. ; _c21 εκ.
500			_aΤίτλος πρωτοτύπου: Baudolino.
520			_aΟ Έκο είναι σαφής: Δεν υπάρχουν ιστορίες χωρίς νόημα. Επειδή, βέβαια, δεν υπάρχουν ζωές χωρίς νόημα. Στο τέταρτο μυθιστόρημά του, ο φιλοπαίγμων Ιταλός σημειολόγος γιορτάζει τη ζωή έτσι όπως όντως είναι, πλήρης νοήματος, συντονισμένη με τον μυστικό ρυθμό μιας αδιάλειπτης διήγησης. Το αφηγηματικό πανηγύρι θεμελιώνεται σε μια γλωσσολαλία που τη σαρκώνει ο εύθυμος παραμυθάς Μπαουντολίνο, κλέφτης περγαμηνών, χαρισματικός ψεύτης, ιδανικός πίκαρος, δυνητικό προσωπείο κάθε μυθιστοριογράφου και, τελικά, αρχέτυπο του ανθρώπου που αναζητά στη ροή του λόγου την πιο προσωπική του ιστορία. Η μυθιστορική περιπέτεια, η μεσαιωνική φαντασμαγορία, η λαϊκότροπη μέθεξη ενός ευάλωτου γλεντιού, η ανεξάντλητη μοτιβική παρουσία του δισκοπότηρου: η σκανταλιάρα ευγλωττία του Έκο διαπρέπει ξανά στο μυθιστόρημα που ονειρεύεται τη βίβλο των ζωντανών. Οι ιστορίες ερωτεύονται η μια την άλλη και μαζί απαρτίζουν αυτή τη Βίβλο των Ζώντων, ένα παλίμψηστο που ενεργοποιείται με τη δύναμη της ουτοπίας. Και, βέβαια, είναι η ουτοπία του παρόντος κόσμου αυτή που μας ενδιαφέρει, φερμένη στην κάθε μας μέρα με το μόνο όχημα που την αντέχει - την αφήγηση, αυτή την υπέροχη δωρεά νοήματος που τη χαρίζουμε ο ένας στον άλλο με τον πιο απλό και τον πιο ακριβό τρόπο που έχουμε: ιστορώντας.
650		4	_aΙταλική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93647
700	1		_94814 _aΚαλλιφατίδη, Έφη, _d1954-2018
942			_2ddc _cAF _01
999			_c3949 _d3949