| 000 | 02160nam a22002417a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 438 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20230629062740.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| 1 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 101126e2002 gr|||||e|||| 00| 01ggre d | ||
| 020 | _a960-7107-92-6 | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 082 | 0 | 4 | _a889.3 |
| 100 | 1 |
_aΚατσίκης, Λάμπρος Ι. _918628 |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΕλευθέριος Φωτεινός ο άλλος δάσκαλος : _bμυθιστόρημα / _cΛάμπρος Ι. Κατσίκης. |
| 260 |
_aΑθήνα : _bΠαρασκήνιο, _c2002. |
||
| 300 |
_a103 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 520 | _aΔε σας κρύβω, παιδιά, πως όταν έβλεπα, απέναντί μου, είκοσι παιδικά μάτια να με κοιτάζουν, έβλεπα μέσα σ'αυτά, τη συνέχιση της ζωής, το θαύμα της ζωής, την ομορφιά της ζωής. Έβλεπα το θαύμα της άνοιξης, της ευτυχίας. Αυτά τα είκοσι, τα ζωηρά, τα πανέμορφα παιδικά μάτια, είχα πάντα στο νου μου. Κι όταν δεν με κοίταζαν. Κι όταν δεν τα είχα κοντά μου, απέναντί μου. Συχνά, όμως, στο νου μου, έρχονταν και ξαναέρχονταν τα εκατομμύρια μάτια των παιδιών της γης, που γύρισα. Άπειρες φορές, εκεί, στα ξένα, είδα παιδικά μάτια, είδα παιδικά βλέμματα, που μου ράγιζαν την ψυχή. Ανήμπορος να βοηθήσω, συχνά, καθόμουν, ανάμερα, σε κάποια γωνιά και δάκρυζα. | ||
| 650 | 4 |
_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512 |
|
| 942 |
_2ddc _cAF _00 |
||
| 999 |
_c438 _d438 |
||