000			02403nam a22002417a 4500
001			PLP - 4463
003			PLP
005			20260220120509.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			121112t2010 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-03-5088-3
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_aΤζούμας, Κωνσταντίνος, _d1944- _98692
245	1	0	_aΠανωλεθρίαμβος / _cΚωνστανίνος Τζούμας
260			_aΑθήνα : _bΚαστανιώτης, _c2010.
300			_a620 σ. ; _c22 εκ.
520			_aΑπ' το 1975 μέχρι το 2005. Απ' το "Χάππυ Νταίη" έως το "Εγώ δεν...", με την επιθυμία κάτι να γίνει. Τι όνειρα και τι πολλά κι εκείνα τα δάση με τους κορμούς των ανθρώπων που πυρπολούνται από διάθεση για αλλαγή μέσα από σκέψεις του κακού αλλά πράξεις του καλού, τι καρκίνωμα η ευτυχία, πόσο δύσκολη η συνεργασία, τι γελοιότης η διασημότητα και τι κατάρα να σε επισκέπτεται όταν δεν σε αφορά, γιατί εν τω μεταξύ η πολύτιμη ρουτίνα έγινε ο μεγάλος σιγαστήρας που σβήνει τον κρότο απ' τη λεηλασία του χρόνου, αυτή την ανθρώπινη επινόηση, το χρόνο, που έχει το θράσος να καταπιέζει χοροπηδώντας απ' το θρίαμβο της σχετικότητάς του. Και τι πανωλεθρίαμβος όταν επιτέλους γλιστράνε από πάνω σου τα παραφερνάλια της εικόνας που ’χουν οι άλλοι για σένα, εσύ για τον εαυτό σου, οι άλλοι για τον εαυτό τους, εσύ για τους άλλους... Τι έλεγα; Δεν μπορώ να συνεχίσω. "Ποτέ δεν είπα πως είμαι βαθύς, αλλά είμαι βαθύτατα ρηχός", τραγουδάει ο Τζάρβις Κόκερ.
650		4	_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512
942			_2ddc _cAF _03
999			_c4463 _d4463