| 000 | 02509nam a22002897a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 5682 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20190912113248.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| 1 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 131022t1996 gr ||||e |||| 00| 1 gre d | ||
| 020 | _a960-7651-02-2 | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 1 |
_agre _hspa |
|
| 082 | 0 | 4 | _a863 |
| 100 | 1 |
_914178 _aAtxaga, Bernardo, _d1951- |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΕκείνοι οι ουρανοί / _cΜπερνάρντο Ατσάγα ; μετάφραση Στράτος Ιωαννίδης. |
| 260 |
_aΑθήνα : _bΕκκρεμές, _c1996. |
||
| 300 |
_a164 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 490 | 1 | _aΛογοτεχνία | |
| 500 | _aΤίτλος πρωτοτύπου: Esos cielos. | ||
| 520 | _a"Ήταν μια γυναίκα τριάντα εφτά χρονών, που είχε περάσει το τελευταίο κομμάτι της ζωής της στη φυλακή". Έτσι αρχίζει το "Εκείνοι οι ουρανοί". Η ηρωίδα, έχοντας μόλις αποφυλακιστεί, επιστρέφει με το λεωφορείο στο Μπιλμπάο. Από εκεί κι ύστερα παρακολουθούμε ένα ταξίδι που είναι συγχρόνως πραγματικό, συναισθηματικό και νοητικό. Στη διάρκεια ενός περιορισμένου χρόνου και μέσα σε έναν κλειστό χώρο, ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να κάνει μαζί με την πρωταγωνίστρια μια διαδρομή που δεν επιδέχεται στάσεις, μια περιπλάνηση ανάμεσα σε φωνές και όνειρα. Δεν υπάρχει καλύτερη μεταφορική απόδοση της ζωής από το ταξίδι. Πάντοτε από κάπου ερχόμαστε και κάπου πηγαίνουμε. Στην περίπτωση αυτή, ακόμα και τα όνειρα αποτελούν κομμάτι της διαδρομής, είτε γιατί γεννιούνται από το παρελθόν είτε επειδή αντικατοπτρίζουν τις σφοδρές επιθυμίες του μέλλοντος. | ||
| 650 | 4 |
_93595 _aΙσπανική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα |
|
| 700 | 1 |
_94471 _aΙωαννίδης, Στράτος |
|
| 830 | 0 |
_919089 _aΛογοτεχνία (Εκκρεμές) |
|
| 942 |
_2ddc _cAF |
||
| 999 |
_c5682 _d5682 |
||