000			03474nam a22002417a 4500
005			20131213071631.0
008			131213t1986 gr ||||| |||| 001 0 hund
040			_aPLP
082			_a801.93 LUK
100	1		_91692 _aLukacs, Gyorgy, _d1885-1971
245	1	2	_aΗ ψυχή και οι μορφές / _cΓκέοργκ Λούκατς ; πρόλογος, μετάφραση, σημειώσεις Αντώνης Οικονόμου
260			_aΑθήνα : _bΘεμέλιο, _c1986
300			_a373 σ. : _bεικ. _c21 εκ.
440		0	_a(Σύγχρονη σκέψη - Κριτική)
504			_aΠεριλαμβάνει ευρετήριο ονομάτων και εργοβιογραφία
520			_aΣύμφωνα μ' αυτή την αντίληψη του νεαρού Λούκατς, σημειώνει ο Αλμπέρτο Αζόρ Ρόζα, υπάρχει μια διπλή κίνηση -από τη ζωή προς την τέχνη και αντίστροφα- μια κίνηση, που ούτε εκφράζεται ποτέ με διαλεκτικό τρόπο, ούτε αναπτύσσεται κυκλικά. Εκτυλίσσεται ταυτόχρονα και προς τις δύο κατευθύνσεις. Από τη μια μεριά έχουμε την κίνηση της ανύψωσης από το καθημερινό χάος, στο θαύμα των μορφών, από την αταξία στην τάξη, από την εμπειρική ύπαρξη στην ουσία και από την άλλη μια κίνηση κυριάρχησης των μορφών πάνω στο χάος, της τάξης πάνω στην αταξία, της ουσίας πάνω στην ύπαρξη, χωρίς ωστόσο σ' αυτό το μοντέλο ν' αντιστοιχεί κάποιο κανονικό διάγραμμα μεταβάσεων και εξελίξεων. Γιατί κάθε μετάβαση εμπλέκεται στη ζωντανή προβληματική της ψυχής. Σήμερα τούτο το σφριγηλό, νεανικό βιβλίο του Γκέοργκ Λούκατς, εκτός από ντοκουμέντο για την αφετηρία του δρόμου που διάνυσε από τον ριζοσπαστικό αστικό διανοουμενισμό μέχρι την αποδοχή του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, χρησιμεύει νομίζουμε και για κάτι άλλο: υποδεικνύει, με τον πιο εύγλωττο και παραδειγματικό τρόπο, πώς το δοκίμιο μπορεί, αποφεύγοντας την αμορφία, τον ερασιτεχνισμό και την αποσπασματικότητα, ν' αναδειχτεί σ' ένα ιδιαίτερο και αποτελεσματικό είδος σύλληψης της ζωής και της τέχνης. Και πώς ο κριτικός, "με την ευκαιρία κάποιου ήδη διαμορφωμένου έργου", υπερβαίνει το ίδιο το αντικείμενό του.
650		0	_aΛογοτεχνία _xΑισθητική
650		0	_97901 _aΛογοτεχνία _xΦιλοσοφία
650		0	_aΛογοτεχνία, Σύγχρονη _xΙστορία και κριτική
700	1		_aΟικονόμου, Αντώνης
710	2		_aΘεμέλιο
942			_2ddc _cBK
999			_c5923 _d5923