000			02959nam a22003377a 4500
005			20141030042551.0
006			a|||||r|||| 00| 0
007			ta
008			141030t2005 gr ||||| |||| 00| 0 gre d
020			_a960-7408-61-6
041			_agre _hspa
082			_a700 PIC
100	1		_93685 _aPicasso, Pablo, _d1881-1973
245	1	0	_aΣκέψεις για την τέχνη / _cPablo Picasso ; μετάφραση Αλεξάνδρα Δημητριάδη, Γεράσιμος Ιωαννίδης ; πρόλογος Αγγελική Σταθοπούλου
250			_a2η έκδ.
260			_aΑθήνα : _bPrinta, _c2005
300			_a203 σ. : _bεικ. ; _c21 εκ.
440		0	_912164 _a(Στις Πηγές της Γνώσης)
504			_aΠεριέχει βιβλιογραφία (σ. [157]-158)
520			_a«Ξεκινώντας από τον Van Gogh, όλοι μας, -όσο μεγάλοι ζωγράφοι κι αν θεωρούμαστε-, είμαστε έως ένα βαθμό αυτοδίδακτοι, θα μπορούσε σχεδόν να πει κανείς ότι είμαστε ναΐφ ζωγράφοι. Οι ζωγράφοι δεν ζουν πια μέσα στο πλαίσιο κάποιας παράδοσης και έτσι ο καθένας μας οφείλει να ανακαλύψει εξαρχής όλα τα εκφραστικά του μέσα. Κάθε μοντέρνος ζωγράφος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να εφεύρει αυτή τη γλώσσα από το Α ως το Ω. Κανένα κριτήριο δεν μπορεί να ισχύσει απριόρι στην περίπτωσή του, γιατί δεν πιστεύουμε πια σε αυστηρά καθορισμένα μέτρα. Από μια άποψη αυτό συνιστά απελευθέρωση, ταυτοχρόνως όμως είναι κι ένας απίστευτος περιορισμός, γιατί όταν αρχίζει να εκφράζεται η ατομικότητα του καλλιτέχνη, τότε αυτός χάνει στο επίπεδο της οργάνωσης ό,τι κερδίζει στο επίπεδο της ελευθερίας. Και όταν δεν είσαι πια σε θέση να υποτάξεις τον εαυτό σου σε κάποια οργάνωση, τότε έχεις κατά βάση ένα σοβαρό μειονέκτημα.»
600	1	0	_93685 _aPicasso, Pablo, _d1881-1973
650		0	_912165 _aΤέχνη
650		0	_912166 _aΤέχνη _xΘεωρία
650		0	_912168 _aΖωγραφική _xΛόγοι, δοκίμια, διαλέξεις
650		0	_912167 _aΚυβισμός
700	1		_912169 _aΔημητριάδη, Αλεξάνδρα
700	1		_912170 _aΙωαννίδης, Γεράσιμος
700	1		_912171 _aΣταθοπούλου, Αγγελική
942			_2ddc _cBK
999			_c6625 _d6625