000			04432nam a22002897a 4500
001			PLP - 7998
003			PLP
005			20190916112433.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			160720t2009 gr ||||e |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-14-1960-2
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	1		_agre _heng
082	0	4	_a891.53
100	1		_915086 _aAmirrezvani, Anita
245	1	3	_aΤο αίμα των λουλουδιών / _cΑνίτα Αμιρεζβανί ; μετάφραση από τα αγγλικά Έφη Τσιρώνη.
260			_aΑθήνα : _bΛιβάνης, _cc2009.
300			_a510 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΞένη λογοτεχνία
500			_aΤίτλος πρωτοτύπου: The Blood of Flowers.
520			_aΈνα αισθησιακό, ονειρικό μυθιστόρημα, που σφύζει από τα χρώματα, τις γεύσεις και τα αρώματα της ζωής στο Ισπαχάν του δέκατου έβδομου αιώνα... Στο Ιράν του δέκατου έβδομου αιώνα, μια δεκατετράχρονη κοπέλα σχεδιάζει να παντρευτεί πριν τελειώσει ο χρόνος. Όταν, όμως, ο πολυαγαπημένος της πατέρας πεθαίνει, βρίσκεται χωρίς προίκα. Άπορες πια, η μητέρα της κι εκείνη πρέπει ν' αφήσουν το χωριό τους και να ταξιδέψουν ως το Ισπαχάν, στο σπίτι του ετεροθαλούς αδελφού του πατέρα της, ενός ευκατάστατου σχεδιαστή χαλιών, στην Αυλή του θρυλικού Σάχη Αμπάς του Μέγα. Εκεί, μητέρα και κόρη θα υποχρεωθούν να δουλέψουν ως υπηρέτριες. Παρά την ταπεινή καταγωγή της, η νεαρή γυναίκα ξεδιπλώνει τις εκπληκτικές ικανότητές της ως σχεδιάστριας χαλιών, κάτι εξαιρετικά σπάνιο σε μια τέχνη ανδροκρατούμενη, όπως αυτή. Το ταλέντο της ανθίζει, αλλά οι προοπτικές της για ευτυχία ολοένα και λιγοστεύουν. Εξαναγκασμένη να υποστεί ένα μυστικό γάμο, η κοπέλα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα τρομερό δίλημμα: Να αποκηρύξει διά παντός την αξιοπρέπειά της ή να διακινδυνεύσει τα πάντα για μια νέα ζωή; Διανθισμένο με υπέροχες λεπτομέρειες για τα περσικά χαλιά -την ιστορία, το νόημα, τα άχρονα σχέδιά τους, την πηγή των εκθαμβωτικών χρωμάτων τους- Το "Αίμα Των Λουλουδιών" συνιστά το συναρπαστικό μύθο της πάλης μιας γυναίκας να διεκδικήσει τη ζωή της επιλογής της. "Έχω δημιουργήσει τα δικά μου μοτίβα σε χαλιά που οι άνθρωποι θα χαίρονται και θα κρατούν για χρόνια σαν πολύτιμο θησαυρό. Κι όταν κάθονται πάνω τους, με τους γοφούς τους ν' αγγίζουν τη γη, την πλάτη τους τραβηγμένη και την κορυφή του κεφαλιού τους να θέλει να φτάσει τον ουρανό, τότε θα ανυψώνονται προς έναν καθαγιασμένο, ιερό τόπο. Και θα νιώθουν παρηγορημένοι, ανανεωμένοι, μεταμορφωμένοι - η ψυχή μου θ' αγγίζει τη δική τους και θα είμαστε ένα, ακόμα κι αν δε δουν ποτέ το πρόσωπό μου, ακόμα αν δε μάθουν ποτέ το όνομά μου, ακόμα κι αφού πεθάνω".
650		4	_913344 _aΙρανική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα
700	1		_911883 _aΤσιρώνη, Έφη
830		0	_916178 _aΞένη λογοτεχνία (Λιβάνης)
942			_2ddc _cAF
999			_c7998 _d7998