| 000 | 02124nam a22002417a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | PLP - 8889 | ||
| 003 | PLP | ||
| 005 | 20230629062925.0 | ||
| 006 | a||||er|||| 00| 1 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 180125t2008 gr ||||e |||| 00| 1 gre d | ||
| 020 | _a978-960-691-086-9 | ||
| 040 |
_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 082 | 0 | 4 | _a889.3 |
| 100 | 1 |
_916898 _aΔημητριάδου, Ευγενία |
|
| 245 | 1 | 3 |
_aΤα λάθη της σιωπής / _cΕυγενία Δημητριάδου. |
| 260 |
_aΑθήνα : _bΜοντέρνοι καιροί _c2008. |
||
| 300 |
_a397 σ. ; _c21 εκ. |
||
| 520 | _aΟ Τζανής πήρε το δαχτυλίδι, το σήκωσε προς τα πάνω και το έβαλε σε σημείο που να μπορεί να βλέπει στο εσωτερικό του το ολόγιομο φεγγάρι. Έκλεισε τα μάτια του και έκανε μια ευχή. Έπειτα το έδωσε στη Φραντζέσκα. Εκείνη το πήρε και, αφού έκανε τη δική της, γύρισε προς τον Τζανή, που την κοιτούσε. "Είμαι σίγουρη πως και οι δυο κάναμε την ίδια ευχή", ψιθύρισε. ¨ Ο Τζανής άρχισε να παίζει με την κιθάρα του και μαζί άρχισαν να σιγοτραγουδούν το "Χάρτινο το φεγγαράκι, ψεύτικη η ακρογιαλιά..." Η Φραντζέσκα έγειρε στον ώμο του. Οι φωνές τους έσμιξαν μες στην ηρεμία της νύχτας. Μαζί με τ' άστρα μετρούσαν το χαμένο χρόνο. Μετρούσαν τις σιωπές που μάτωσαν τον έρωτά τους· τα λάθος μάτια που κοιτούσαν τόσο καιρό. Πόσο γλυκό, όμως, φαινόταν απόψε τούτο το βράδυ, παρά την ελαφριά ψύχρα... | ||
| 650 | 4 |
_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512 |
|
| 942 |
_2ddc _cAF |
||
| 999 |
_c8889 _d8889 |
||