000			02830nam a22002657a 4500
001			PLP - 9029
003			PLP
005			20230629062927.0
006			a||||er|||| 00| 1
007			ta
008			180511t2015 gr ||||| |||| 00| 1 gre d
020			_a978-960-14-2921-2
040			_aPLP _bgre _cPLP _dPLP _eaacr
041	0		_agre
082	0	4	_a889.3
100	1		_917153 _aΚουμπή, Βιολέττα
245	1	3	_aΟι χωρισμένοι δε γιορτάζανε προχθές / _cΒιολέττα Κουμπή.
260			_aΑθήνα : _bΛιβάνης, _cc2015.
300			_a342 σ. ; _c21 εκ.
490	1		_aΕλληνική λογοτεχνία
520			_aΕκείνη: Φιλόλογος με μεταπτυχιακά, πνευματώδης, ευαίσθητη, παρορμητική και κουκλάρα. Εκείνος: Άξιος ιδιοκτήτης γραφείου τελετών, άχαρος, αναίσθητος, προγραμματισμένος και δίμετρος - να τα λέμε κι αυτά. Τι κοινό μπορεί να έχουν λοιπόν η Βίκυ με τον Αλέξανδρο; Κανένα! Κι όμως, παραμένουν μαζί. Μαζί βέβαια τρόπος του λέγειν, μιας και ο Αλέξανδρος (που συν τοις άλλοις είναι και κολλημένος με την πρώην του) δεν την πλησιάζει ερωτικά. Η Βίκυ έχει δοκιμάσει τα πάντα μαζί του, αλλά τζίφος. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, προκύπτουν από το πουθενά τα παρακάτω: η παπα-Λάμπραινα, ένα στρουμφάκι, μια γιαγιά παρανοϊκή, ένα ζευγάρι σκαρπινάκια, ο ποιητής Φανφάρας, μια Ρωσίδα στριπτιτζού, το μωρό της Ρόζμαρι, ο Αθανάσιος Διάκος, η βασίλισσα της Αγγλίας, ένα μέντιουμ από το Μενίδι, το φάντασμα του Καζαντζίδη, ένας υπουργός λαμόγιο και ένας μυστήριος γυμναστής. Όλα αυτά είναι απλώς ένα μικρό δείγμα μιας τρελής ιστορίας, στην οποία η Βίκυ και ο Αλέξανδρος μπλέκουν διαρκώς σε ασύλληπτες αλλά καθημερινές καταστάσεις, σ’ ένα μυθιστόρημα σπιντάτο, γεμάτο εξωφρενικό χιούμορ και ανατροπές.
650		4	_aΕλληνική λογοτεχνία _vΜυθιστόρημα _93512
830		0	_916164 _aΕλληνική λογοτεχνία (Λιβάνης)
942			_2ddc _cAF
999			_c9029 _d9029