Τίτλος πρωτοτύπου: Dans l' ombre chaude d' Islam.

Βιβλιογραφία: σ. 117-118.

Λίγο πριν από το θάνατό της η Ιζαμπέλ Έμπερχαρντ έγραψε: "Κανείς δεν έζησε περισσότερο από μένα την κάθε μέρα, κανείς δεν εξαρτιόταν τόσο από την τύχη, είναι η αναπόδραστη αλυσίδα των γεγονότων που μ' έφερε σ' αυτό το σημείο, παρά εγώ που προκάλεσα να συμβούν αυτά τα πράγματα". Η ζωή της φαίνεται αφημένη στο τυχαίο, στο έλεος των παρορμήσεων, κι ωστόσο τα γραπτά της αποδεικνύουν το αντίθετο. Δεν έπαιρνε αποφάσεις - η ζωή την ωθούσε να δρα. Με τα χρόνια, ο σκοπός άλλαξε ανεπαίσθητα από την ιδέα της απλής απόδρασης στην εμμονή της ολοκληρωτικής ελευθερίας, που εκδηλώθηκε αργότερα στην αναζήτηση της πνευματικής σοφίας μέσω της διδασκαλίας του σουφισμού. Η απόδραση και η ελευθερία είναι συχνά υλικό των γραπτών της - όσο για το σουφισμό, ακόμη κι αν η πίστη της δεν ήταν κρυφή, είχε υπερβολική ταπεινότητα για να θεωρεί τον εαυτό της ως κάτι περισσότερο από μια νεοφώτιστη, κι έτσι δεν μιλούσε γι' αυτόν. Η σοφία της έγκειτο στη γνώση ότι αυτό έψαχνε ήταν απρόσιτο.